Reality 10: That love of mine once...

I hate that feeling, really.

I can’t stop thinking of you, deym!!! Hearing back the song once again, it melted me. i just don’t know if sinasadya ng panahon na marinig ko yong kantang yon! Hammmp! Kaya ayoko sumakay ng taxi as much as possible dahil malamig ang mga kanta, walang rock bakit bah! Naman! Kapag sa jeep naman ako, all I have is my dreams, all I could think of is the life I want after I pass the board exam. Mga pangarap na minsan alam kong impossible pero gusto kong abotin at nakakalimutan kita sa pagkakataong yan.

Not to deny it, everyday kahit a second, oo I still thought of you. I am different with my feelings sa’yo dahil siguro naging ako nong tayo, I am not the person na ako ngayon yong madaming gusto sa buhay, madaming pangarap dahil when I was with you, simply lang ang lahat. Alam  ng diyos how I tried to forget you, not to love you anymore, not to miss you even more. So many times now I wanted to see you back again to know hanggang saan ba kaya ng puso ko tumayo na mag-isa pero hindi ko kaya. I am okay na ganito, wala akong narinig, wala akong alam, parang ok na ako na ang alam ko puro magandang alaala ang natira sakin. I tried not to cry this thing out again pero my geeedd!! I can’t help it, my heart is going to explode.

Confused na naman ako dahil alam kong pinandigan ko ang decision ko, pero malapit na rin mag-isang taon at ganito pa rin ang nararamdaman ko, OO handa na akong magmahal ulit, magcommit, magpakatanga once again lol pero paano nga ba kung may natitirang ganitong feeling pa? puchek! I had the best years with you and I am afraid hindi kayanin ng darating na malagpasan ang ano man ang meron between us. laging sinasabi ng lahat na mas higit pa ang darating sa nawala sayo. Ang nasa utak ko “talaga? Paano nga ba?”

I hate the feeling when I remember you, when I miss you…

I am not hoping anymore, I am not thinking anymore of being together once again, I just maybe need to live my life the way it is now, I maybe live some of those memories but we can’t turn back everything. This is my now and I have to live with that.

hooo! maygeewwdd!! i wanted to cry out loud again!!!! =(

What it is really?

I just couldn’t figure out what makes me so sad right now. I know there’s still pain in my heart and so much I wanted to dig within it, I just couldn’t. I recognized the feeling but i felt like all the things I’ve done now just to make myself busy is not enough to occupy everything including my soul. What’s in there anyway? That I couldn’t explain it even.

I can’t take back everything, I can’t go back to the time where I have cherished the most. I know and I am aware of what is happening, I can’t say I am not doing anything because I know I have done so much that I couldn’t even attend on my own wants, I tried everything so much just to leave and ignore what’s in my heart but there were memories I can’t just throw it away and I believed, those memories can’t be thrown away easily when I know a part of me is with that memories.

I am hurt for no reason, I can’t even figure it out where that came from now. I can’t say that I am okay, maybe I am just confused? Troubled mind and heart? Stressed out? Tired? Probably I am just sleepy for it’s already 2:22 in the morning. 

pangyayaring asahan natin minsan

Ngayon lang ako mabubuhay ulit sa blogsphere. Dahil sa pagod ko kahapon, galing klase at nagpizza parteh kami, sinulit ko ang buong araw makapagpahinga total bukas wala naman pasok dahil holiday. Gumigising lang ako para kumain at tulog ulit. Baboy!! Hahaha ano naman talagang bumawi ako ng tulog at pahinga kasi matagalan na naman magkaron ng long weekend, sabay madami pang gagawing assignments ngayon. Bukas sisimulan ko ng isa-isahin ang naiwan na trabaho para hindi ako magmamadali sa Tuesday.

Malapit na rin ang midterms and I need to prepare more this time para hindi ma-disappoint pag dating ng result sa exam. haha it’s already a great opportunity na sa akin to go to school again kasi may experience na ako at applicable lahat, vice versa kung baga kasi after school I could apply it right away sa trabaho what I have learned. though honestly now, I have confusion already, madaming nagbago, madami akong nakitang mali at inisa-isa ko para I could cope uo the with situations, I know I need to seek professional help para maintindihan ko rin ang mga nangyayari sa akin. Hindi naman ako mentally ill or may problema sa pagiisip only that there will be a time sa buhay natin na nagugulohan tayo at normal lang yon.

I always have this positive view in life now compared noon, I know I can handle what bothers sa utak ko, sa mga situation na nangyayari, nagugulohan ako kasi the way I worked noon is too far different now, if I feel the contentment sa work ko noon in handling the clients who have problems in life, ngayon atrasado na ako kasi sa dami ng nalearn ko sa school I am afraid to be the same person noon which in school taught me what are the proper ways of dealing or handling clients.

And moments like this, ito ang surely I miss with my mom because wala akong mapagtanongan kung bakit at she could never guide me what to do, sariling sikap na ako ngayon, pilitin intindihan ang mga bagay na minsan wala ka rin namang sagot sa mga tanong mo, minsan kailangan mo rin magpretend na kaya mo para hindi ka malunod sabay sa mga problema at mga pagdududa at the last na nalearn ko sa buhay, kailangan mong isipin na lahat kaya mo kahit sa simula pa lang may takot ka ng gawin ang mga bagay na minsan hindi mo maisip na kaya mong gawin!! 

Age is not unlimited like globe telecom

There is a mixed emotion that I myself don’t even understand what the hell is going on with me and my current emotions. I feel so empty. I think that’s the right word. I tried to search and find myself. I keep on pretending that I am okay, na kaya ko ang lahat even my heart bleeds. i have my friends with me na nakakasabay kong tumawa pero after ng tawa biglang wala na naman, I feel empty pa rin.

Maybe dumating na sa point ng life ko that i am ready to re-open my heart again, ready ako pero I am not even sure enough kung kaya ko ba. I know I have my dreams now, I am working with my dreams and even that I found that fulfillment parang may kulang pa rin. I am trying to search what I really want now, I keep on reading, talking  pero there’s still kulang in between.

 

I believed that we don’t need to search for the person we want to love for, it will just come on the time the least we expect to an unexpected place. How long I will have to wait for him. Parang ang bilis ng panahon ngayon, sa dami ng ginagawa natin sa buhay araw2x mas lalong mabilis ang oras lumiit din ang mundo. I felt that hindi na tayo aabot sa 70^th birthday natin para makapagblog ng makapagblog, unlimited nato pero ang buhay natin hindi naman kasing unlimited ng globe or smart. Lol

 

Midlife sickness or crisis ata tong naramdaman ko ngayon!! Hahaha punyetahs!!! hahaha

Friday the 13th confusion

Today is the first Friday the 13^th of the year. People come to believe that pag Friday the 13^th may masamang mangyayari. Sa awa ni lord ngayon araw nato wala naman, safe naman akong nakauwi ng bahay except for the fact siguro with my exam results ng prelim, parang isang malaking question mark yong nakuha kong score, super tricky yong questions at na-over analyze ko yong questions kaya naging mali tuloy. ECHOS noh?! I defended myself pa talaga eh simply lang naman yon talagang hindi umabot utak ko sa utak ng teacher ko!! Punyets!! Masyadong bright child lang talaga si MAM!! Or sadyang wala talagang laman utak ko while taking the exam!! yon!! No excuses!! Hahaha

I didn’t do anything after class kundi bili ng pagkain dito at doon. Kung ano2x lang maisipan kong bilhin, meron akong biniling popcorn na may peanut sa goldilocks, kumain ako ng halo2x sa chowking, sumegway pa akong bumili ng bread and sandwich spread para sa agahan ko bukas kasi 9 am to 7 pm yong klase ko kaya kailangan ko ng madaming malamon kundi ako ang lalamonin ng utak ko!! Hahaha

Parang kailangan ko ata munang matulog ng maaga ngayon kasi gigising pa ako ng maaga bukas para mag-aral!! (seryoso nato!! Haha) kailangan kong ikarir ang gusto kong future kaya sasagarin ko na!! pagkatapos ng klase malamang tambay ako sa mga blog niyo at makikigulo!! Hehehe gustohin ko mang mag-ikot ngayon kaso malamig ang panahon at masarap ng itulog. Nakakatakot din minsan ang lamig ng ulan kasi baka maulit na naman ang sendong. Spell the word TRAUMA!! At dahil sa sendong na yan, mas lalong madaming trabaho ngayon sa pag-aaral at sa buhay trabaho ko!!

At nawala na ako sa topic kong Friday the 13^th hahaha kahit ako nagugulohan kung ano ba ang post kong to!! Hahaha lagi nalang akong confused sa lahat ng bagay ngayon!! Punyetiks!! hehehe

Itulog ko muna ang taba ko!! Bukas magbuburn ako ng fats ulit!!! Hahaha

i understand yet i'm confused

If I wasn’t able to take up the course of social work now, probably hindi ganito kabangag ang utak ko ngayon!! I have been so confused in my career and life now after studying the theories. Nauna kasi ang field practice ko bago ko nalaman ang theories, meaning nakapagtrabaho ako sa social welfare office before I decided to take up social work course. But one of the biggest reason why I took up the course because I wanted to follow my mom’s legacy and on the other side as I have mentioned in the previous post I had, there are personal and professional issues I wanted to finish.

If I was too assertive noon sa work ko, ngayon parang I got bored already. Kung noon kaya ko makipagusap sa tao kahit higit sampu sa isang araw and puro problema ang pinaguusapan niyo ngayon parang ewan hindi ko alam I am really confused yon talaga ang nafefeel ko!! I took a break already, walang trabaho and walang school lessons kasi nagkasakit ako pero when I got back to the world I used to have, ganon at ganon pa rin ang feeling ko. (kailangan ko na atang magpacounseling nito lol)

Knowing the deeper thought of social work, I have realized that it is not just a matter of helping people but a better understanding in every situation that we have in our life. Hindi naman ako pagod sa work ko, ito ang passion ko at I know ito ang gusto ko pero there’s something behind this, hindi ko lang siguro na-eexpress kung ano or hindi ko lang talaga alam kung ano nga ba talaga, noon I found my contentment in life ngayon hindi ko na nararamdaman yon, even satisfaction in work, wala na rin ako, I felt like I already grew up and I still want more of what I am doing now.

Isumpa ko na kaya ang social work na course ano?! Hahaha punyets talaga!! Lumubo utak ko ng malaman ko ang mga katotohanan sa paligid natin!! I understand yet I am confused, pano ko ijujustify yan? =(

Kung ikarir ko na kaya ang pagiging denial queen

I have my own self-worth this time after a long silence about my life. I am a good or a great pretender in showing my true feelings, I am not a showy type of a person, I talk less either. Whenever I am sad, angry I just keep it to  myself until it will reach to it’s highest point na hindi ko na kaya at maburst out ko, sobra pa sa bomba talaga which I find it hindi maganda dahil malalim ang pinaghuhugotan ko. This is me and I am happy now that I am trying to rebuild myself in a manner that I am learning to correct my own mistakes in the past and I learned to be open with my feelings, happy man or malungkot but there are just instances na hindi pa rin nawawala sa akin yong pagiging denial queen ko lalo na pag-naiiyak na ako. Mind you kahit matigas ang mukha ko pusong mammon ako kahit hindi man bagay sa akin ang umiyak! lol

Self-worth because I manage to accept certain things in my life like ano ang ugali ko at saan galing yong ugali at pano ko ihahandle yong ugali ko. There are sensitive issues in my life that I considered, una na yong about sa panghuhusga ng ibang tao sa akin dahil yon ang nakikita lang nila without even asking me kung ano nga ba talaga. Slowly i am trying to understand that minsan we need to be open para Makita natin kung ano ba talaga ang gusto natin sa buhay at ano or san tayo mag-aadjust para wala tayong maapakan na ibang tao.

I am happy now that I gave myself a challenge also na dito sa pagbablog, maging open ako to whatever feelings that I have, may transparency in all the things na gagawin ko sa buhay ko and to share my thoughts, views, ideas without any hesitations and limitations. Chos!! Hehehe maniwala man kayo o hindi, seryos ako sa mga pinagsasabi ko!! Haha (ewan ko nalang kung maniwala pa kayo kung tumatawa ako sa ending!! Haha)

Utak kutsilyo

As I have promised myself na maging mabait na ako for this year, so one of the things I wanted to fulfill is that ma-complete ko na ang 12 months this year sa pagbablog. Hindi ako masipag, totoo yan! Hahaha pero magpapakasipag ako sa taon nato para na rin sa kinabukasan ko (kung meron man akong kinabukasan sa pagblog!! Hahaha)

I thought last year masipag na ako noon kasi naipagpatuloy ko ang pagblog, ang daming thoughts at ideas nasa utak ko yong utak ko lang ayaw gumana!! Hahaha kahit anong kain pa ng mga brain enhancer na yan, wa epek pa rin!! (futah!) kinakalawang na utak ko ata kaya for now gagawin kong malaking knife ang brain ko kasi the more you sharpen things mas gagana nga naman ito! Sige go!

I am totally confused kung ano nga ba ang blog ko about kasi ang dami kong gusto mangyari sa blog ko kaso kahit ako gulong-gulo din. Kebs nalang! Blog ko naman to kaya walang makikialam sa mga pinagsasabi ko dito!! Hahaha sa mga naunang blog ko, uber drama ang dating dahil na rin yon sa mga emotions kong uber na hindi ko macontrol at I still also have a lot of issues in the past na nabuksan ngayon that’s why buhos ang emosyon ko na parang hindi naman ako at hindi ko personality ang maging ganon pero dahil ako ay isang tao lamang kaya tanggapin niyo nalang din ako sa ayaw at gusto niyo!! Hahaha

Wala ng ka-sense2x ang sulat ko pero pag sharp na sharp na ang utak ko aarangkada ako ulet at maibahagi ko ang buhay ko na sana’y may matutunan ang bawat tao sa kanyang paglalakbay sa buhay na kasama ako. LOL go!!