Those people who knows me personally, I know they won’t believe me if I’ll tell
that i have cried over the things that is not supposed to be. I just find it
funny now after what happened that night. Kahit ako I won’t believe na I can do
that because it doesn’t show sa personality ko, everybody knows I am strong
enough to handle everything that comes my way, pero this time I need to express
what I really feel, i need to cry this para gagaan ang pakiramdam dahil super
over sakal na ako and may butas na yong puso!! Bohahaha
So ito na nga…
Barkada ko.. siyam kami..
It happened na nagkaron kami ng time to gather lahat and I was
teasing red kung saan na ang promise niya na “fundador” as I have requested
before he went home a week before that night. Dahil wala daw siyang enough
money at mahal ang fundador we end up sa “gilbeys” I don’t drink gilbeys sa
totoo lang pero dahil matapang ako that night, sumugal ako plus the boy bawang
pulutan!! Hahaha
I was on the hot seat, kebs lang! ayoko magsalita at first
about my feelings. Usap ng usap lang hanggang nagkaron ako ng courage to drink
more sa tan-ena na gilbeys na yon!! Hahaha toma! Toma! Ng toma lang! hanggang I
can’t hold firmly with the glass, so that means lasing na “ata” ako that
moment, dinagdagan ng red horse! nilasing nila ako ng pabiro!! Bohahaha Pakss!! Wala na akong pakialam! Inom ng inom
pa rin!! They talked and I was really crying to the max, that no one would
expect I cried that hard. I was really drunk I think! Hahaha I went to sleep
dahil hindi na kinaya!
Before ako natulog hindi ako sure if sumuka ba ako hahaha
kebs na kaibigan ko sila and they don’t have a choice but to take care of me!! Hahahaha
nakatulog ako! Ginising nila ako around 2, umupo, bumalik sa table at hilong
hilo ako, sumuka ulit ako! Hahaha natulog na naman! Ginising ulit ng 4 am,
medyo nahimasmasan ng slight, and again sumuka ulit ako at mind you nakapasok
daw ang ulo ko sa isang plastic saan doon din yong unang nailabas kong suka!! Hahaha
sobrang gross!! Yucky!! Now ko lang narealize! hahaha
After sa sukang yon, we decided to go home around 4 am. Nakatulog
na ako sa bahay, nakapagpahinga, medyo gumaan na ang feeling ko.
The next day, sabi ni dona (sa bahay nila kami nag-inoman)
pinuntahan daw sila ng tanod nagtanong kung ok lang ba daw at sino daw yong
umiyak na parang baka!! Boohahahahahaha tawa ako ng tawa, I am not sure if she
is telling me the truth or nagjojoke lang. seeing back my friends, doon na ang
madaming “kanchaw” (tease) I was a crying lady, sumuka at amoy boy bawang, mga
kapitbahay daw asking sino ang umiyak ang lakas daw! And slowly naramdaman ko
na ang hiya!! Hahaha
Nakakahiya pero nakakatawa, and I told myself, that will be
the first and last!! Hahaha

