Ngayon lang ako mabubuhay ulit sa blogsphere. Dahil sa pagod
ko kahapon, galing klase at nagpizza parteh kami, sinulit ko ang buong araw
makapagpahinga total bukas wala naman pasok dahil holiday. Gumigising lang ako
para kumain at tulog ulit. Baboy!! Hahaha ano naman talagang bumawi ako ng
tulog at pahinga kasi matagalan na naman magkaron ng long weekend, sabay madami
pang gagawing assignments ngayon. Bukas sisimulan ko ng isa-isahin ang naiwan
na trabaho para hindi ako magmamadali sa Tuesday.
Malapit na rin ang midterms and I need to prepare more
this time para hindi ma-disappoint pag dating ng result sa exam. haha it’s
already a great opportunity na sa akin to go to school again kasi may
experience na ako at applicable lahat, vice versa kung baga kasi after school I
could apply it right away sa trabaho what I have learned. though
honestly now, I have confusion already, madaming nagbago, madami akong nakitang
mali at inisa-isa ko para I could cope uo the with situations, I know I need to seek
professional help para maintindihan ko rin ang mga nangyayari sa akin. Hindi naman
ako mentally ill or may problema sa pagiisip only that there will be a time sa
buhay natin na nagugulohan tayo at normal lang yon.
I always have this positive view in life now compared
noon, I know I can handle what bothers sa utak ko, sa mga situation na
nangyayari, nagugulohan ako kasi the way I worked noon is too far different
now, if I feel the contentment sa work ko noon in handling the clients who
have problems in life, ngayon atrasado na ako kasi sa dami ng nalearn ko sa
school I am afraid to be the same person noon which in school taught me what are the
proper ways of dealing or handling clients.
And moments like this, ito ang surely I miss with my mom
because wala akong mapagtanongan kung bakit at she could never guide me what to
do, sariling sikap na ako ngayon, pilitin intindihan ang mga bagay na minsan
wala ka rin namang sagot sa mga tanong mo, minsan kailangan mo rin magpretend
na kaya mo para hindi ka malunod sabay sa mga problema at mga pagdududa at the
last na nalearn ko sa buhay, kailangan mong isipin na lahat kaya mo kahit sa
simula pa lang may takot ka ng gawin ang mga bagay na minsan hindi mo maisip na
kaya mong gawin!!




