Showing posts with label Embarrassing. Show all posts
Showing posts with label Embarrassing. Show all posts

Wednesday, November 07, 2012

Head inside the plastic bag

Those people who knows me personally,  I know they won’t believe me if I’ll tell that i have cried over the things that is not supposed to be. I just find it funny now after what happened that night. Kahit ako I won’t believe na I can do that because it doesn’t show sa personality ko, everybody knows I am strong enough to handle everything that comes my way, pero this time I need to express what I really feel, i need to cry this para gagaan ang pakiramdam dahil super over sakal na ako and may butas na yong puso!! Bohahaha

So ito na nga…

Barkada ko.. siyam kami..

It happened na nagkaron kami ng time to gather lahat and I was teasing red kung saan na ang promise niya na “fundador” as I have requested before he went home a week before that night. Dahil wala daw siyang enough money at mahal ang fundador we end up sa “gilbeys” I don’t drink gilbeys sa totoo lang pero dahil matapang ako that night, sumugal ako plus the boy bawang pulutan!! Hahaha

I was on the hot seat, kebs lang! ayoko magsalita at first about my feelings. Usap ng usap lang hanggang nagkaron ako ng courage to drink more sa tan-ena na gilbeys na yon!! Hahaha toma! Toma! Ng toma lang! hanggang I can’t hold firmly with the glass, so that means lasing na “ata” ako that moment, dinagdagan ng red horse! nilasing nila ako ng pabiro!! Bohahaha  Pakss!! Wala na akong pakialam! Inom ng inom pa rin!! They talked and I was really crying to the max, that no one would expect I cried that hard. I was really drunk I think! Hahaha I went to sleep dahil hindi na kinaya!

Before ako natulog hindi ako sure if sumuka ba ako hahaha kebs na kaibigan ko sila and they don’t have a choice but to take care of me!! Hahahaha nakatulog ako! Ginising nila ako around 2, umupo, bumalik sa table at hilong hilo ako, sumuka ulit ako! Hahaha natulog na naman! Ginising ulit ng 4 am, medyo nahimasmasan ng slight, and again sumuka ulit ako at mind you nakapasok daw ang ulo ko sa isang plastic saan doon din yong unang nailabas kong suka!! Hahaha sobrang gross!! Yucky!! Now ko lang narealize! hahaha

After sa sukang yon, we decided to go home around 4 am. Nakatulog na ako sa bahay, nakapagpahinga, medyo gumaan na ang feeling ko.

The next day, sabi ni dona (sa bahay nila kami nag-inoman) pinuntahan daw sila ng tanod nagtanong kung ok lang ba daw at sino daw yong umiyak na parang baka!! Boohahahahahaha tawa ako ng tawa, I am not sure if she is telling me the truth or nagjojoke lang. seeing back my friends, doon na ang madaming “kanchaw” (tease) I was a crying lady, sumuka at amoy boy bawang, mga kapitbahay daw asking sino ang umiyak ang lakas daw! And slowly naramdaman ko na ang hiya!! Hahaha

Nakakahiya pero nakakatawa, and I told myself, that will be the first and last!! Hahaha